یوردداش yurddaş

بو بلاگ آذربایجانلیلارین و ایراندا یاشایان باشقا تورکلرین دیل ، تاریخ ، مدنیت ، فولکلور و انسانی حاقلاری ساحه سینده چالیشیر .

�

حاکمیت پهلوی و نفرت علیه ترکان...

�
+0 بَگَن (Bəyən)

عقده ی حقارت در مقابل تورک ها, و دشمنی و نفرت پراکنی, آخرالزمانی های بی وطن , عقده‌ی حقارت در برابر تورک‌ها، سال‌هاست که در گفتار و رفتار برخی جریان‌های افراطی و بی‌وطن دیده می‌شود. این جریان‌های ...


ترکان چگونه مردمانی بودند که در ایران این‌همه نفرت علیه آنها ساخته شد؟


✍️ #حسن_راشدی – ۸ آذر ۱۴۰۴

در دوران پهلوی‌ها نگاه منفی و نفرت‌آلودی نسبت به ترکان در جامعه گسترش یافت؛ نگاهی که ریشه در ترکیبی از نژادپرستی پارسی - آریایی و باستان‌گرایی افراطی داشت و ادامه آن به نسل امروز هم رسیده است.
برای شناخت واقعیت، باید به کتاب‌ها و دیوان‌های شعرای چند قرن گذشته مراجعه کرد؛ آثاری که پیش از دوره سیاست‌های شوونیستی نوشته شده‌اند.
🟦 ترک در معنای واقعی
در متون تاریخی و ادبیات کهن، واژهٔ «ترک» و «ترکان» در معنای واقعی به مردمانی قدرتمند، جنگاور، سفیدچهره و زیباروی اشاره دارد که:
بعد از اسلام هزار سال حکومت ایران را در دست داشتند و امپراتوری‌های بزرگی ساختند،
از ختا و ختن تا خراسان، فارس، آذربایجان، شام و روم گسترده بودند و
در جنگ‌ها شجاع و پیروز شناخته می‌شدند.
واژهٔ «تُرکتازی» نیز در معنای واقعی یعنی تاختن تیزپا و پیروزی بر دشمن.
🟩 ترک در معنای مجازی در شعر فارسی
در دیوان اکثر شعرای فارسی‌گوی، «ترک» نماد زیبایی، خرد، عدالت و آزادگی است:
زیباروی
ماه‌وش
خورشیدفام
دانا، عالم
روشن‌ضمیر، خردمند، سلیم
آزادمنش و ظلم‌ستیز
در مقابل، واژهٔ «هندو» در معنای مجازی نماد تاریکی، سیاهی و بردگی است.
«ترکتازی» نیز به معنای شجاعت، زیرکی، دلاوری و نترسی آمده است.
🟥 نمونه‌هایی از نظامی گنجوی
«گفت: من تُرک نازنین‌اندام
از پدر تُرکتاز دارم نام»
«تُرکتاز است نامت، این عجب است
تُرکتازی مرا همین لقب است»
«خیز تا تُرک‌وار در تازیم
هندوان را در آتش اندازیم»
🔹 «ترک» در معنای مجازی = زیباروی
🔹 «ترکتاز» = شجاع و نترس
🔹 «هندو» = تاریکی، نادانی، تباهی
نظامی در جای دیگر می‌گوید:
«تُرکی‌ام را در این حَبَش نخرند
لاجَرم دوغبای خوش نخورند»
در اینجا «ترکی‌ام» = سخن حکیمانه و خردمندانه
و «حَبَش» = جامعه‌ای مغلوب تاریکی فکر.
🟧 مولانا و مفهوم «ترک»
مولانا در دیوان شمس بارها «ترک» را در معنای دانایی و پاکی باطنی به‌کار می‌برد:
«چه رومی‌چهرگان دارم، چه ترکان نهان دارم»
«رها کن حرف هندو را، ببین ترکان معنی را»
در این ابیات:
«ترکان نهان» = پاکی و نور درون
«هندو» = تاریکی و جهل
🔷 جمع‌بندی
در ادبیات کهن ایران:
🔹 «ترک» = زیبایی، دانایی، روشن‌ضمیر بودن، شجاعت
🔹 «ترکتازی» = دلاوری و پیروزی
🔹 «هندو» = تاریکی و بدفکری (در معنای مجازی)
این تصویر مثبت و گسترده از «ترک» با فضای تبلیغاتی چند دهه گذشته در تضاد کامل است.
🔜 این مقاله ادامه خواهد داشت…
�